In 1984 betoogde de Amerikaanse filosoof en kunstcriticus Arthur C. Danto in zijn artikel 'The end of art?' dat met het hoogtepunt van de Pop Art, begin jaren zestig van de vorige eeuw, de ontwikkeling van de kunst ten einde was gekomen, en dat de beantwoording van de ontologische vraag naar haar ware aard voortaan zou worden overgenomen door de filosofie. Het verschil tussen wat kunst is en wat niet kunst is niet langer meer een vormkwestie, maar een filosofische probleemstelling.

De onderzoeksresultaten van de zes kunstenaars die het Master na Master-programma in Beeldend Onderzoek van Sint Lucas hebben gevolgd, schetsen het artistieke dilemma in het postmoderne ‘anything goes’ pluralisme. Een interessante opvolger voor de net afgelopen “pop-art” tentoonstelling in N.I.C.C..

Het werk van Mark Swysen en dat van Ben Overlaet leiden ons direct naar de veronderstelde competentiestrijd tussen kunst en filosofie.  De audiovisuele animaties van de uit Nederland afkomstige Kris Kobes vinden hun grond in een sterk ontwikkeld bewustwordingsproces. De verstilde grafische bladen van de Chinese kunstenares Meng Wang zijn een taoïstische zoektocht naar een alomvattende kosmische ‘leegte’. De kleurenfoto’s van Susan Banafti zijn terug te voeren op de esthetische uitbeelding van het mannelijk naakt in de Oudheid. Tenslotte verbindt het provocerende werk van Mikes Poppe de wereld van het terrorisme met de beschermde wereld van de kunst.